Gedichten

Over Poëzie

Het gaat in poëzie uiteindelijk om de wijze waarop iets gezegd is. De persoonlijkheidsstructuur en de sociaal-culturele situatie zijn bepalende factoren.

Duidelijke stromingen bestaan alleen in boeken.  Door poëzie te vergelijken met andere literaire uitingen, kun je een idee krijgen van het specifieke aan poëzie. Voor het volgen van gedichten is poëtische competentie wenselijk.

Verschenen gedichten

Existentie, Een hobbelpaard met kale kruin, Fantastische Vertellingen, Amsterdam, 1981, p. 21.

Inspiratie, ’t Kofschip, Zellik (België), 1982, 2, p. 19.

Wijk, ’t Kofschip, Zellik (België), 1982, 4, p. 17.

Waardeloos, ’t Kofschip, Zellik (België), 1983,1, p. 19.

Aarde, ’t Kofschip, Zellik (België), 1983, 1, p. 19.

Amor fati, Thuis een vreemdeling, Kofschip-kring, Hilversum/Brussel, 1985, p. 127.

Herinnering, Bekijk het maar, De Koofschep, Hilversum, 1987, p. 134.

Zomertijd, IJssellandse dichters, Zwolle, 1987.

Vrede, Nieuwe Nederlandse Dichtkunst, SOMa, Breda, 1987, p. 202.

Wat samen, Nieuwe Nederlandse Dichtkunst, SOMa, Breda, 1987, p. 202.

Geloven, Nieuwe Nederlandse Dichtkunst, SOMa, Breda, 1987, p. 203.

Telg, Nieuwe Nederlandse Dichtkunst, SOMa, Breda, 1987, p. 203.

Schemerlicht, Iedere vogel…, Markant, Apeldoorn, 2004, p. 52.

 

Gedichtenbundel in de steigers
Gedichtenbundel in de steigers.

Na 2004 werd het stil met dichten.

Wat er op schrijfgebied plaatsvond en waarom, staat elders op de website.

Na een ernstig ongeluk, op 17 augustus 2018, heb ik de draad van het dichten weer opgepakt. Voor 2019 staat er een dichtbundel in de steigers, met als voorlopige titel: Toevallig.

De oplage zal beperkt zijn. Belangstelling? Zend alvast een berichtje naar:  deschrijfpen@ziggo.nl

 

 

Toevallig

Kalmpjes op mijn fiets,

de scooter doemde op uit ’t niets

zonder dat ik ook maar iets

kon overdenken.

Waar twee paden elkaar kruisen:

het toeval

als een grommend zwaard.

Gladiolen op het kastje in zaal acht

en niet op koude grond.

De dood of

de gladiolen.

 

Ed. Hoornink heeft een gedicht met als titel Een vrouw beminnen… De eerste zin luidt:

Een vrouw beminnen is de dood ontkomen (…).

Mijn dichtbundel zal in het teken staan van: De dood ontkómen is je lief beminnen. Het thema zal de liefde zijn, in al haar facetten. Met als aantekening dat de wereld voor mij nu minder vanzelfsprekend is dan voor het ongeluk: ik leef en heb haar niet verlaten! Amor fati. Beluister Pijpestelen, YouTube: Toon Hermans – One man show 1965.