Zonnebloem

Zonnebloem bestaat uit zevenentwintig korte verhalen. Ze zijn een scherpe selectie uit het werk van de schrijver en variëren van lengte en inhoud.

Zonnebloem was het winnende verhaal van Schrijven in de Zomer. De jury: de schrijver weet emoties suggestief voor het voetlicht te brengen.

In elk verhaal trakteert de schrijver de lezer op personages in ontroerende dan wel spannende situaties. De grondgedachte in alle verhalen is het verlangen naar liefde tot elkaar. Het is een meeslepende en welverzorgde verhalenbundel, een verrassing.

Meerdere verhalen kennen aan het eind een onverwachte wending; ze ademen de sfeer van Roald Dahl.

De verhalenbundel is op 1 juni 2018 verschenen, bij De Schrijfpen in Apeldoorn. Omvang 198 pagina’s.

 

Reacties

Het is een mooie verhalenbundel. De auteur heeft verstand van schrijven. Complimenten! – Koos Verkaik, schrijver.

De verhalen hebben heel leuke kanten, die in wezen steeds hetzelfde zijn, maar die op heel verschillende manieren toegepast worden. Zoals: het noemen van de juiste details, van een liedje, van een gedicht, van een gerecht of drank. Dat werkt grappig, en het houdt de lezer bij de les. Ook gebruikt de schrijver soms grappige understatements, zoals bv. in Zonnebloem: ‘’het kritieke niveau van de kattenbrokjes’’. En verrassende combinaties, bv. in hetzelfde verhaal van ‘’vrouw in wit badpak’’ naar ‘’Nietzsche en Spinoza’’. Het verhaal over Roy is heel mooi en aangrijpend.- Alma Post, schrijfster.

Verdient een plaats in de schijnwerper! Mooie verhalen, maar met stip het verhaal Roy R.- Akkie kooistra.

Uit de verhalen blijkt een brede belangstellingssfeer. De verhalen variëren van (deels) op ware gebeurtenissen gebaseerd, tot louter fictie. Er zijn ontroerende momenten, maar er is (zelfs ondanks een soms trieste achtergrond) steeds ruimte voor humor.- Frans van Lent.

Bestellen:

Zonnebloem is een uitgave van De Schrijfpen te Apeldoorn. De bundel kan bij mij thuis worden afgehaald. Bij bestelling kunt u € 16,95 overmaken op bankrekening NL03 INGB 0001 9157 16, t.n.v. L. Vastenhout, o.v.v. Zonnebloem en het verzendadres. Zolang de voorraad strekt de roman Een kussen van satijn cadeau. Gratis verzending.

Voor het bestellen van Zonnebloem kunt u ook terecht op de website van Lecturium boekwinkel.

Contact: deschrijfpen@ziggo.nl

Roy Raûl

 

Zonnebloem is opgedragen aan mijn kleinzoon Roy Raûl. Roy R. is een van de verhalen. Hierin neemt de grootvader symbolisch wraak op het overlijden van zijn 10-maanden jonge kleinzoon na een reeks medische missers. Zijn vergelding betreft drie kinderartsen, het hoofd van een kinderkliniek, een radioloog, twee tuchtrechters en een Officier van Justitie. Neemt hij ook wraak op de voortdurend loerende achterbuurvrouw?

Als basis diende het verhaal Modder, uit Dichtersvers twee, Werkgroep Literatuur Apeldoorn, 1983, 6-7. De gebeurtenissen rondom Roy zijn uit Het verlies van mijn kind, Akkie Vastenhout, Hoogland & Van Klaveren. Hoorn, 2005.

 

 

Enkele andere verhalen
Boela, uit Verlatingsangst

Vurenhout:                 Een oudere timmerman klust voor zijn vakantieplekje, aan de Rijn.

Zuurstof:                    Een hardloper vraagt zich af hoe zijn doodzieke zwager aan zuurstof komt.

Beer:                           Dochter kijkt voor de patrijspoort van de wasmachine uit naar haar knuffel.

Hebzucht:                  Een man is ontevreden over het postuur van zijn vrouw.

Verlatingsangst:        Een hond voelt zich ’s nachts eenzaam in de keuken van een vakantiehuisje.

Doodsteker:               Man neemt wraak op zijn overspelige vriendin. Verrassend goed geschreven – de jury van CODA & de Stentor, 2006.

 

Het begin van Doodsteker (dagblad de Stentor, 2006)
De schrijver in het spookhuis van Kinderpretpark Julianatoren Apeldoorn

Als een naaktslak schuift haar vinger over mijn onderbuik. Denkt ze aan de laatste aflevering van Sex in the city? Met een uiterste inspanning houd ik me doodstil. Hoe laat zou het zijn? Ik open mijn ogen half. De wekker geeft kwart over twee aan. De slaapkamer ruikt naar rozen, sterker dan tegen middernacht. Waarom wilde ze niet met me vrijen en trok ze het laken tot over haar oren? Had ze werkelijk hoofdpijn? Alsof ik moeder hoorde.

Bij het diner hadden we lange tijd zwijgend tegenover elkaar gezeten. Ze was moe, zei ze ten slotte, van alle indrukken. Ook later op de avond kon ik haar niet vlot trekken. Zijn we na amper vijf jaar een te lang getrouwd paar? Is bij haar de grote verveling binnengeslopen? Natuurlijk niet, ze wil het nu goedmaken, mijn lieverd. Straks schuifelen we een tijdje naakt door de slaapkamer, om opgewonden in bed te belanden. Dance me to the end of love, dat zal ik dadelijk in haar oor neuriën, meeslepend als Leonard Cohen.